Önce ailede çalışan sayısı azaldı. Kendilerini şanslı sanarlarken son çalışan da işsiz kaldı. Almanya’da yoksulluktan bahsedilirken  bu sorunun çok kısa sürede bu aşamalara varacağını kimse kestiremiyordu. Her yıl üretimden doğan milli hasıla artışına karşılık zenginlerle fakirlerin ellerine geçen pay oranı açılmakta. Nüfusun % 20’sini oluşturan ve zenginler diye tanımlanan kesim toplamın üçte ikisini süpürürken, toplumun yarısı ise % 4 ile yetinmekte. Bu oranlar genel bir dengesizliği açıklasa da asıl felaket doğuda ve göçmenler arasındaki yoksullukta. Almanya’da „en alltakiler“ diye bir kavram oluşmuş durumda ve politikacılar kabul edilen bu acı gerçeğe çare üretemiyorlar. Aslında bu sınıf farkını yaratan da onlar. Sözde 1 Euro Job, Mini Job  diye ürettikleri çözümler bu kesimin daha da aşağılara bir daha toparlanamamak üzere düşmelerine yol açıyor. Göçmen ailelerinde gözle görülür derecede olan işsizlik ve beraberinde gelen yoksulluk sosyal i